Verb คืออะไร มีหน้าที่อะไร เข้าใจคำกริยาภาษาอังกฤษ พื้นฐานสุดสำคัญ

เชื่อว่าน้อง ๆ หลายคนคงเคยเจอเหตุการณ์ที่แปลศัพท์ในประโยคได้ทุกคำ แต่กลับงงว่าใครเป็นคนทำอะไร นั่นเป็นเพราะเรายังจับใจความของ Verb หรือคำกริยาในประโยคได้ไม่แม่นนั่นเอง เพราะ Verb คือหนึ่งใน Part of Speech ที่สำคัญที่สุดในไวยากรณ์ภาษาอังกฤษ และเป็นเรื่องที่ข้อสอบมักหยิบมาออกบ่อยมาก โดยเฉพาะในสนามสอบ สอบเข้ามหาวิทยาลัย อย่าง TGAT และ A-Level ในบทความนี้ พี่ ๆ Premier Prep by OnDemand จะสรุปให้ครบว่า Verb คืออะไร มีหน้าที่อะไร และ Verb มีกี่ประเภท พร้อมตัวอย่างประโยคแบบเข้าใจง่าย ๆ กัน

Verb คืออะไร

Verb หรือ คำกริยา คือ คำหรือกลุ่มคำที่บอกถึงการกระทำต่าง ๆ ไม่ว่าจะเป็นทางร่างกายหรือจิตใจ รวมถึงใช้อธิบายสภาวะ (State) หรือประสบการณ์ได้ด้วย โดยทุกประโยคต้องมีคำกริยาอย่างน้อยหนึ่งคำเสมอ ถ้าประโยคไหนไม่มีคำกริยา ก็แสดงว่าเป็นประโยคที่ยังไม่สมบูรณ์นั่นเอง

Verb มีกี่ประเภท? แบ่งออกเป็นอะไรบ้าง

เกณฑ์การจำแนกประเภทของ Verb มีอยู่ 2 เกณฑ์ คือ แบ่งตามความหมายของตัว Verb เอง และแบ่งตามหน้าที่ของ Verb เมื่ออยู่ในประโยค ซึ่งสิ่งที่มักเจอในข้อสอบจะเป็นการจำแนกตามหน้าที่ในประโยคเสียมากกว่า หลัก ๆ คือแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ดังนี้

• Finite verb (กริยาแท้)
• Non-finite verb (กริยาไม่แท้)

Finite verb (กริยาแท้) คืออะไร

Finite verb หรือ คำกริยาแท้ ทำหน้าที่แสดงอาการหรือการกระทำของประธานในประโยค ประโยคที่สมบูรณ์จะต้องมีกริยาแท้เป็นกริยาหลักอย่างน้อย 1 ตัว และจะถูกผันรูปตาม Subject, Tense และ Mood ในประโยค โดยมีรายละเอียดดังนี้

Verb ผันตามประธาน (Subject)

กรณีที่ประธานเป็นเอกพจน์ Verb จะเติม -s / -es โดยประธานที่เข้าข่ายนี้ คือ

• He / She / It
• ชื่อคนคนเดียว เช่น Tim, Mom, สมศรี
• คำนามเอกพจน์ เช่น the dog, my teacher, this book

ตัวอย่าง:

• Tim loves playing football.
• Mom washes dishes after dinner.
• She puts on make-up every day.

กรณีที่ประธานเป็นพหูพจน์ หรือ I / You / We / They รูป Verb จะคงรูปเดิม โดยประธานที่เข้าข่ายนี้ คือ

• I / You / We / They
• คำนามพหูพจน์ เช่น the dogs, my friends, students

ตัวอย่าง:

• We brush our teeth twice a day.
• I eat cereal with milk for breakfast every day.
• They play football every weekend.

Verb ผันตาม Tense

Finite verb จะผันรูปตาม Tense ทั้ง 12 Tenses โดยพี่ ๆ Premier Prep by Ondemand ขอสรุปโครงสร้างคร่าว ๆ มาให้เห็นภาพดังนี้ ถ้าน้อง ๆ อยากศึกษาหลักการใช้ 12 Tenses อย่างละเอียด สามารถดูได้ที่ หลักการใช้ 12 Tense อย่างละเอียด พร้อมโครงสร้าง tense ที่สรุปเข้าใจง่าย

Present tense:

• Present simple (S. + V.1 (-s/-es)) — She puts on make-up every day.
• Present continuous (S. + V. to be (is/am/are) + V. ing) — The dog is wagging its tail.
• Present perfect (S. + V. to have (has/have) + V. 3) — I have worked in this school for a year.
• Present perfect continuous (S. + V. to have (has/have) + been + V. ing) — He has been waiting for his girlfriend for three hours.

Past tense:

• Past simple (S. + V.2) — He slept on the floor last night.
• Past continuous (S. + V. to be (was/were) + V. ing) — She was trying to lose weight.
• Past perfect (S. + V. to have (had) + V. 3) — Alex had never been to a nightclub until last night.
• Past perfect continuous (S. + V. to have (had) + been + V. ing) — I had been falling asleep for two hours before you called.

Future tense:

• Future simple (S. + will + V. inf) — Dan will travel to Africa next month.
• Future continuous (S. + will be + V. ing) — I will be going to the pool in the evening.
• Future perfect (S. + will have + V. 3) — Lyla will have left before you get there.
• Future perfect continuous (S. + will have been + V. ing) — My dog will have been waiting outside all day.

Verb ผันตาม Mood

Mood คือลักษณะทางไวยากรณ์ที่สะท้อนทัศนคติของผู้พูด ว่าเป็นการบอกเล่าข้อเท็จจริง การสั่ง หรือการสมมติ ซึ่งทัศนคติเหล่านี้จะส่งผลต่อรูปของกริยาในประโยค แบ่งออกได้เป็น 3 ประเภท ดังนี้

• Indicative mood (ประโยคบอกเล่า/คำถาม) ใช้กับประโยคที่บอกข้อเท็จจริง ความคิดเห็น หรือตั้งคำถามทั่วไป ซึ่งเป็นประโยคที่เราใช้กันมากที่สุดในชีวิตประจำวัน กริยาใน Indicative mood จะผันตาม Subject และ Tense ตามปกติ
  • She lives in Bangkok. (บอกเล่าข้อเท็จจริง)
  • Do you like coffee? (คำถาม)
  • The train arrived late this morning. (ผันตาม Tense อดีต)
• Imperative mood (ประโยคคำสั่ง/ขอร้อง) ใช้เมื่อต้องการออกคำสั่ง ขอร้อง แนะนำ หรือเตือน จุดเด่นของ Mood นี้คือ ละประธาน “You” ไว้ในฐานที่เข้าใจ และใช้กริยารูปปกติ (Infinitive without to) ขึ้นต้นประโยคได้เลย โดยไม่ผันรูป
  • Remember to turn off the air conditioner before you leave.
  • Do not return home after 10 p.m.
• Subjunctive mood (ประโยคพูดถึงสถานการณ์สมมติ/แสดงความปรารถนา) เป็น Mood ที่ออกสอบบ่อยและพลาดกันมากที่สุด ใช้พูดถึงสถานการณ์ที่ไม่เป็นจริง การสมมติ ความปรารถนา ข้อเสนอแนะ หรือข้อเรียกร้อง จุดสำคัญคือกริยาในประโยคย่อย (That-clause) จะใช้รูป Base form (V.1 ที่ไม่ผัน) เสมอ ไม่ว่าประธานจะเป็นอะไรหรือ Tense ใด มักปรากฏหลังคำกริยาแสดงคำสั่ง/ข้อเรียกร้อง เช่น command, suggest, ask, insist, demand, propose, recommend, request
  • The police commanded that the driver stop the car. (ไม่ใช่ stops หรือ stopped)
  • The doctor suggested that she stop eating seafood. (ไม่ใช่ stops หรือ stopped)
  • The guard asks that you not take photos. (ไม่ใช่ don’t)
  • The teacher insisted we sit down. (ไม่ใช่ sat)
  • I demand that everyone have the right to vote. (ไม่ใช่ has)

Non-finite verb (กริยาไม่แท้) คืออะไร

Non-finite verb หรือ คำกริยาไม่แท้ เป็นคำกริยาที่ไม่ได้ทำหน้าที่เป็นกริยาหลักของประโยค แต่อาจทำหน้าที่เป็นประธาน กรรม ส่วนเติมเต็ม หรือส่วนขยาย และจะไม่ผันตาม Subject, Tense และ Mood โดยแบ่งออกเป็น 3 ชนิด คือ Infinitive, Gerund และ Participle

Infinitive

คือคำกริยารูปปกติที่ไม่เติม -s/-es ไม่ผันเป็นช่อง 2 หรือ 3 และไม่เติม -ing สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ดังนี้

• Infinitive with to คือ กริยารูป Infinitive ที่มี to นำหน้า ทำหน้าที่เป็นคำนาม คำคุณศัพท์ หรือคำกริยาวิเศษณ์ของประโยค เช่น
  • To stay with you is all I want. (เป็นประธาน)
  • She tried to prepare dinner for her husband. (เป็นกรรม)
  • I have too much homework to do. (เป็นคำคุณศัพท์ขยาย homework)
  • Are you ready to listen? (เป็นคำกริยาวิเศษณ์ขยาย ready)
• Infinitive without to คือ กริยารูป Infinitive ที่ไม่มี to นำหน้า รูปแบบที่มักพบบ่อย ๆ คือตามหลัง Modal verb (e.g. can, could, may, might, will, would, shall, should, must) เช่น
  • I can drive you home tonight.
  • Could I have some more sugar?
  • Don’t eat cookies. It may contain peanuts to which you are allergic.
  • The rain might have stopped by now.
  • It will be late if we don’t leave now.
  • I shall never forget you.
  • Dogs and cats shouldn’t eat human foods.
  • You must tell him to come here immediately.

Gerund

Gerund คือ คำกริยาที่เติม -ing (V.ing) ทำหน้าที่เสมือนคำนาม เป็นได้ทั้งประธาน (Subject) กรรมตรง (Direct Object) กรรมของคำบุพบท (Object of a Preposition) และส่วนเติมเต็ม (Complement) ของประโยค เช่น

• Scuba diving is challenging for me. (เป็นประธาน)
• My dad tried to stop smoking. (เป็นกรรม)
• Everyone enjoyed Post Malone’s singing. (เป็นกรรม)
• Would you like to play PlayStation instead of watching Netflix? (เป็นกรรมของคำบุพบท)
• My weekend chore is cleaning the bathroom. (เป็นส่วนเติมเต็ม)

Participle

Participle คือ คำกริยาที่นำมาทำหน้าที่เสมือนคำคุณศัพท์ (Adjective) เพื่อขยายคำนามหรือคำสรรพนามในประโยค แบ่งออกเป็น 2 ประเภท ตามรูปและความหมาย ดังนี้

• Present participle (V.ing) ใช้เมื่อคำนามที่ถูกขยาย “เป็นผู้ทำกริยานั้นเอง” (Active voice) มักให้ความรู้สึกว่ากำลังเกิดขึ้นหรือกำลังดำเนินอยู่ เช่น
  • The flowers blooming in the garden looked beautiful. (ดอกไม้บานเอง)
  • The crying baby kept everyone awake all night. (เด็กเป็นคนร้องเอง)
  • We saw a man running toward the bus. (ชายคนนั้นกำลังวิ่งเอง)
• Past participle (V.3) ใช้เมื่อคำนามที่ถูกขยาย “ถูกกระทำ” (Passive voice) คือเป็นฝ่ายรับการกระทำ ไม่ได้ทำเอง เช่น
  • These abandoned kittens have already got a new home. (ลูกแมวถูกทิ้ง)
  • The broken door has been replaced. (ประตูถูกทำให้เสียหาย)
  • She showed me a letter written in French. (จดหมายถูกเขียน)

นอกจากนี้ เรื่องที่ข้อสอบชอบหยิบมาหลอกเกี่ยวกับ Participle คือ คำคุณศัพท์ (Adjective) ที่อาจลงท้ายด้วย -ing หรือ -ed ก็ได้ ซึ่งมีความหมายต่างกันชัดเจน

• -ing ใช้บรรยาย “ตัวสิ่งของหรือสถานการณ์ที่เป็นต้นเหตุ” เช่น The lesson is boring. (บทเรียนน่าเบื่อ)
• -ed ใช้บรรยาย “ความรู้สึกของคนที่ได้รับผลนั้น” เช่น The students are bored. (นักเรียนรู้สึกเบื่อ)

โดยคู่คำที่เจอบ่อย ๆ เช่น interesting (น่าสนใจ) / interested (รู้สึกสนใจ), exciting (น่าตื่นเต้น) / excited (รู้สึกตื่นเต้น), confusing (น่าสับสน) / confused (รู้สึกสับสน), tiring (น่าเหนื่อย) / tired (รู้สึกเหนื่อย)

น้อง ๆ ยังสามารถศึกษาเรื่อง Participle เพิ่มเติมได้อย่างละเอียด ที่ Participle คืออะไร มีกี่ประเภท อ่านจบ เข้าใจทันที

สรุปประเภทของ Verb

ตัวอย่างข้อสอบเรื่อง Verb

Choose the best answer to complete the sentence.

The teacher insisted that every student ______ the exam on time.

1. submits
2. submitted
3. submit
4. submitting

💡 คำอธิบายจาก OnDemand 💡

ตอบข้อ 3 submit

โจทย์ข้อนี้วัดเรื่อง Non-finite verb โดยประโยคนี้มีคำว่า “insisted” ซึ่งเป็นสัญญาณของ Subjunctive mood เมื่อมีคำกริยาแสดงคำสั่งหรือข้อเรียกร้อง เช่น insist, suggest, demand, command คำกริยาในประโยคย่อยที่ตามมาจะใช้รูป Infinitive without to (ไม่ผันตาม Subject และ Tense) เสมอ ดังนั้นแม้ประธานจะเป็น “every student” ก็ยังคงใช้ “submit” ไม่ใช่ “submits” หรือ “submitted” นั่นเอง

เรียนแกรมมาร์และ Verb ให้แม่นกับ Premier Prep by OnDemand

เรื่อง Verb อาจดูเหมือนเป็นพื้นฐาน แต่จุดที่ทำให้น้อง ๆ เสียคะแนนบ่อยที่สุดคือวิธีการผันรูปและการแยกกริยาแท้กับกริยาไม่แท้ในข้อสอบจริง หากน้อง ๆ กำลังมองหาตัวช่วยปูพื้นฐานไวยากรณ์ให้แน่น Premier Prep by OnDemand มีคอร์สเรียนภาษาอังกฤษ ที่ช่วยเสริมพื้นฐานแกรมมาร์และพัฒนาทักษะภาษาอังกฤษแบบยั่งยืน นำไปต่อยอดทั้งเพิ่มเกรด สอบแข่งขัน และสอบเข้ามหาวิทยาลัย ได้อย่างมั่นใจ

สอบถามเพิ่มเติม
Add Line: Ondemand Education
โทรศัพท์: 02-251-9456 (เปิดบริการทุกวัน 08:00-20:00)

คำถามที่พบบ่อยเกี่ยวกับ Verb (FAQs)

Q: Verb คืออะไร?

A: Verb หรือคำกริยา คือคำหรือกลุ่มคำที่บอกการกระทำ สภาวะ หรือความรู้สึกของประธานในประโยค และทุกประโยคที่สมบูรณ์ต้องมีคำกริยาอย่างน้อย 1 คำ

Q: Verb มีกี่ประเภท?

A: หลัก ๆ แบ่งเป็น 2 ประเภท คือ Finite verb (กริยาแท้) ที่ผันตาม Subject, Tense, Mood และ Non-finite verb (กริยาไม่แท้) ได้แก่ Infinitive, Gerund และ Participle ที่ไม่ผันตามประธานหรือกาล

Q: Finite verb กับ Non-finite verb ต่างกันอย่างไร?

A: Finite verb เป็นกริยาหลักที่ผันรูปได้และทำให้ประโยคสมบูรณ์ ส่วน Non-finite verb ไม่ผันรูปและทำหน้าที่อื่น ๆ ในประโยค เช่น เป็นประธาน กรรม หรือส่วนขยาย

Q: เรื่อง Verb ออกสอบในสนามไหนบ้าง?

A: ออกสอบบ่อยในพาร์ทไวยากรณ์ของข้อสอบเข้ามหาวิทยาลัย เช่น TGAT และ A-Level โดยเฉพาะเรื่องการผัน Tense, Subject-Verb Agreement และ Subjunctive mood